X
تبلیغات
رایتل
چهارشنبه 30 آبان‌ماه سال 1386
بنده در دوران دبیرستان در وبلاگ یکی از بهترین معلم هایم قلم فرسایی می کردم.یاده گدشته افتادم واین مطلب را سه سال پیش در ترنج نوشته بودم برداشتم و تغییری در آن دادم.جوونی کجایی که یادت بخیر

باز گفتم که: بالاتر کجاست؟
گفت :بالا تر جهانی دیگر است
عالمی کز عالم خاکی جداست.
پهن دشت آسمانی بی انتهاست
باز من گفتم که بالاتر کجاست؟

گفت: بالاتر از آنجا راه نیست
زانکه آنجا بارگاه کبریاست
آخرین معراج ما عرش خداست
لحظه ای در دیدگانم خیره شد
گفت: این اندیشه ها نارساست؟
گفتمش: ازچشم شاعر کن نگاه
تا نپنداری که گفتاری خطاست

دورتر از چشم خورشید ها
برتر از این عالم بی انتها
باز هم بالاتر از عرش خدا
عرصه پرواز مرغ فکر ماست.

کمکم امتحانات نیم ترم شروع می شود.شاید حضور من در این دنیای مجاز ی کم رنگ تر شود ..

در کنار این معلمان ودرسها(در کنار این اساتید و درسها)
در کنار نمره های صفر و نمره های بیست
یک معلم بزرگ نیز
در تمام لحظه ها٬ تمام عمر
در کلاس هست و در کلاس نیست
نام اوست٬مرگ!
آنچه درس می دهد
زندگی است